شخكائيات

شخكائي مقامي است كه هركس را ياراي نايل شدن بدان نباشد. چراكه افزون بر اكتسابات و تجربيات بايد درونيّات کج و معوج یک شخکائی نیز متجلی شود تا آنگاه مثلث آتش "شخكا" در يك فرد شكل گيرد و بسوزاند دودمان هرآنکه را بخواهد!

شخكا يكي از شاخه­هاي هرس­نشده­ي كتابگذاري است كه به اقتضاي فضاي مناسب اين كسوت!!، رشد و نمو يافته و خود به درختي تنومند بدل شده است. راجع به شخكائيات و منشاء پيدايش آن مطالب چنداني در تواريخ يافت نگرديد اما از معدود منابعي كه در اين زمينه به زيور طبع آراسته شده مي­توان به شخكائيات ابن­كتابگذار اطلاع­رسان  اشاره كرد كه در آن راجع به شخكائيات و شخكائيون تقارير و توضيحات مفصلي ارائه شده است.

 ابن كتابگذار معتقد است كه اطلاع رسانِ تازي و تندرو و مبدع و پديدآورنده فرقه شخكائيون است. وي بر اساس مكتب فكري خويش، اعمال و آداب و رسومي، براي مريدان خويش واجب ساخته كه به شخكائيات مشتهر گرديد .

برخي از اين شخكائيات عبارتست از :

·        دست در مَمَاغ ( همان دماغ در زبان شخكائي) خويش كردن به هنگام تفكر و تعقل تا از اين طريق قوه محركه مَمَاغ يا همان ذهن و مغز به تكاپو افتد!

·        هيچ كس را به جز خويشتن قبول نداشتن: كه اين از اصول مسلّم شخكائي بوده و پيرواني كه اين اصل را رعايت نمي كردند از اين فرقه براي هميشه مطرود مي گرديدند و چنان بوده كه افراد هر چه از نظر مقام و سوات، ارتقاء رتبه مي يافتند اين حس در آنها تنومندتر مي شد!

·        خاله زَنَك باز بودن: به آداب خاصّه­ي شخكايان عبارتست از در زندگي همه سرك كشيدن و احوالات راست و دروغ بر ايشان نسبت دادن و در همه مراسمات بر همه بازگو نمودن و هر آنچه شنيدن با آب و تاب پراكندن و پروراندن يك كلاغ به چهل تا چهارصد كلاغ (هرچه بيشتر، شخكائي قويتر!).

·         خويش را دايه مهربانتر از مادرِ مردم نشان دادن: به قصد قربت احوالات خصوصي كسي جويا شدن و عن­قريب به تمام شبكه مخابره كردن! در اين فقره لذتي نهفته است كه جز اهلش درنيابند!

·        بدگوئي و غيبت كردن: كه از مسلّمات پذيرفته شده شخكائيان است: كار چه خوب باشد و چه بد بايد آنچنان بنمايي و تعريفات چنان بر ديگران بازگو كني كه فاعل آن عملا مهدورالدّم گردد!

·        آثار و انديشه ديگران به نام خود ثبت كردن و عنوان نكردن ماخذ اطلاعات:  شعار " نبين كي گفته، ببين چي گفته" از اين اصل گرفته شده است. " ميرزا مبارزالدين " مشهور به "آنتي استناد" از شخكائيهاي معروف عصر قفسه­چوبيان شعري در اين رابطه دارد بدين مضمون :

بنده دارم از خودم يك اعتقاد                 كه شده حاصل زِ عمري اشتهاد

آن  هم اين باشد كه در دنياي علم              ريشه بدبختي است اين استناد!!!!!

·        تلاش براي زراندوزي: از ديگر شخكائيات مهم و متداول در طول تاريخ شخكائيان است. "فلوس خاتون" از شخكائيهاي دوره خرچراني در شعري خطاب به همسرش "ماني خان" اهميت پول را در زندگي چنين عنوان مي كند :

           ندارد فرقي اي آقاي ماني                  چه تو ماني چه پيش من نماني

            برو ليكن حواست جمع باشد                 كه هي بفرستي از بهرم تو ماني (Money)

·        خود را نخود هر آش كردن: كه راجع به اين فقره "ابن عَنتر فضول باشي"  مي­فرمايد :

هرجا خبري ست اهل شخكا آنجاست           و اندر دل او چه شور و غوغا برپاست

باشد نخودِ جنسِ خرابي به پيِ                  دریافت اينكه موطنش آش كجاست ؟

     نمونه اي از يك كارشناس شخكايي در مقابل شماي شبكه شخكاييان